Ondraaglijke pijn & verdriet na het verlies van je zus

Tessa, het zusje van Sanne, overleed op 13 jarige leeftijd aan doorlopende epileptische aanvallen. Lees hieronder haar ontroerende verhaal.

Hoe zag je leven eruit voordat je zusje overleed?

In oktober 1999 werd ik voor de eerst keer grote zus. In ons huis in de Utrechtse wijk Hoograven werd mijn zusje Tessa geboren. Hoe cliché ook: we waren vanaf de eerste minuut onlosmakelijk met elkaar verbonden. 

Niet lang na Tessa’s geboorte bleek ze niet helemaal gezond te zijn. In de loop der jaren volgden talloze ziekenhuisbezoeken, -opnames en operaties. Tessa had een meervoudige beperking en leed aan epilepsie. Om de zorg dragelijk te houden voor mijn ouders (en tegelijkertijd voor ons allemaal als gezin), hadden we twee keer per dag thuiszorgmedewerkers over de vloer. Waar Tessa eerst nog dagelijks de dagbesteding bezocht, kwam hier op een gegeven moment snel een einde aan. Haar situatie verslechterde en wegens doorlopende epileptische aanvallen lag ze hele dagen in het donker in bed.  Op vrijdag 8 maart 2013 overleed ze in het bijzijn van mijn vader. Ze is 13 jaar geworden.


''Met Tessa’s overlijden ging er ook een deel

van mij dood.''



Hoe was dat voor jou?

Kort na Tessa’s overlijden klopte ik aan bij de huisarts, die mij vervolgens doorverwees naar een psycholoog. Hier sprak ik over het verlies en het gemis, maar het leverde weinig op. 

In 2016 ging het voor de eerste keer goed mis. Ik moest gedwongen stoppen met mijn studie. Niet lang daarna werd ik gediagnostiseerd met een vorm van Agorafobie (ook wel bekend als pleinvrees). Samen met mijn nieuwe psycholoog ging ik aan de slag met mijn klachten. Na een aantal maanden ging het gelukkig iets beter en pakte ik de draad weer op. 


Twee jaar later zat ik best lekker in mijn vel en daarom besloot ik dat het tijd was om wat te doen aan het gemis. Ik kreeg de diagnose PTSS en er werd gestart met EMDR. Behandeling type 4. Psycholoog nummer 3. EMDR, ook wel Eye Movement Desensitization and Reproccessing, is een therapievorm waarbij wordt ingezet op traumatische ervaringen/schokkende en/of pijnlijke gebeurtenissen. EMDR kan op verschillende wijzen worden toegepast, bijvoorbeeld met het volgen van een lichtbalk of het bewegen van een stokje. Die tweede wijze was op mij van toepassing. Door stil te staan bij een herinnering en tegelijkertijd te worden ‘afgeleid’, verliest de herinnering zijn lading.

De verschillende sessies die ik voor diverse problemen heb gevolgd, zorgden ervoor dat de scherpe randjes van de herinnering werden afgehaald. Ik vond het destijds ontzettend zwaar en had meerdere dagen nodig om ervan bij te komen, maar heb er nu vooral veel profijt van.


Hoe gaat het nu met je? 

Omdat het zo verschrikkelijk pijnlijk is, denk ik liever niet bewust terug aan die periode. Ondanks de EMDR-behandelingen raakt het me tot het diepste plekje in mijn lijf.

Het gemis wordt overigens naar mijn idee niet minder. Met Tessa’s overlijden ging er ook een deel van mij dood.




''Ondanks de EMDR-behandelingen raakt het me tot het diepste plekje in mijn lijf.''




Momenteel gaat het weer iets minder. Kort geleden heb ik contact gezocht met de huisarts, die mij vervolgens heeft verwezen naar de SGGZ. Ik merk dat, nu mijn dagelijkse routine weg is gevallen door de lockdown, mijn angsten weer opspelen. Ook voel ik mij de laatste tijd regelmatig verdrietig en vind het lastig om me aan te zetten tot mijn dagelijkse bezigheden. Gelukkig herken ik de signalen en kon ik daardoor tijdig aan de bel trekken.


Welke levenslessen heb je hieruit kunnen halen?

  • Nu ik voor de klas sta, merk ik wat de meerwaarde is van mijn verdriet. Ik heb voor het derde jaar op rij een kind in de groep dat het gemis van een broer(tje)/zus(je) met mij deelt. Waar anderen dit gevoel niet begrijpen (en dat is ook helemaal niet erg), kan ik daarin hopelijk het verschil maken.


Sanne deelt haar ervaringen op haar Instagram pagina om het taboe rondom mentale gezondheid te doorbreken. Je kunt haar ook volgen op haar privé-pagina.

Klik hier om meer bijzondere verhalen te lezen!

Wil jij ook jouw verhaal delen? Mail dan naar info@venci.nl

De geïnterviewde: Sanne

Tekst en Interview: Tamara - www.venci.nl


70 keer bekeken

Jouw verhaal ook op de website of heb je andere vragen?

Neem Gerust Contact Op!

© 2020 by online psychologie & www.venci.nl